Home » Interviews » Een ode aan de natuur door Anouk van Kalmthout
All

Een ode aan de natuur door Anouk van Kalmthout

Binnen de modefotografie is ze iemand die opvalt. Haar autonome projecten zijn net zo bijzonder. Anouk van Kalmthout is een Amsterdamse fotograaf (1991), bekend vanwege haar mysterieuze en surrealistische atmosfeer in haar werk. Ik sprak met haar over haar manier van werken, haar inspiratiebronnen en dromen.

Er zit veel fantasie en surrealisme in jouw werk. Waar komt dat vandaan?

Ik heb me altijd wel aangetrokken gevoeld tot magisch realisme. Als kind kon ik goed alleen zijn, ik had weinig nodig om mezelf te vermaken. In mijn gedachten leefde ik twintig films tegelijk. Stiekem zijn fantasy- en kinderfilms nog steeds mijn lievelingsfilms. Die dromerigheid levert me fantasierijk werk op, maar tegelijkertijd ook veel boetes in het verkeer, haha.

Wat voor rol speelt de mens in dit geheel?

Mijn foto’s hebben iets introverts. De mensen lijken altijd te reflecteren. Er zit een soort anonimiteit in. De eenzame mens, maar niet zielig en verlaten. Je ziet ook een ode aan de natuur er in terug. Mijn werk is vrij romantisch in dat opzicht. Het gaat vooral over gevoel en verbeeldingskracht; wat wij ervaren als realiteit is misschien niets meer dan een grote illusie. Maar is dat erg?

Hoe ontstaan de ideeën voor jouw werk?

Bij mij komen de ideeën vrijwel altijd als ik in bed lig en moet slapen. Na een tijdje ontploft mijn hoofd en schrijf ik alles op wat er langs waait. De dag erna filter ik het en meestal is het idee er dan al wel. Zodra ik iets twintig keer ga overdenken wordt het er niet beter op. Meestal ga ik bij een shoot uit van een gevoel en een locatie, en laat ik me op het moment zelf verrassen door wat er ontstaat.

Ik hou van dat soort ‘ongelukjes’

Wat voor soort verrassingen kan ik aan denken?

Vorige week had ik gepland foto’s te maken op een locatie in België en kwamen we onderweg in zo’n dikke file terecht, dat we naar een andere locatie daar in de buurt zijn gereden. Dat is uiteindelijk heel mooi geworden, misschien wel mooier dan het andere idee. Ik hou van dat soort ‘ongelukjes’. Dat experimentele komt ook terug in mijn nabewerking – niets is exact zoals je het bedenkt.

Wat is jouw grootste inspiratiebron?

Ik ben niet iemand die de hele dag van alles aan het bekijken is. Ik heb niet elke film gezien of elk boek gelezen. Ondanks dat, refereert mijn werk wel sterk aan het verleden. Ik word voornamelijk geïnspireerd door tijdloze dingen zoals Magritte en James Turrell. Verder vind ik de Japanse beeldstijl mooi en alles wat met de natuur te maken heeft. Ik ben graag in de bossen. Het helpt me om te ontspannen en dingen meer helder te zien. Zolang ik doe waar ik blij van word, komen de ideeën vanzelf.

Wat is jouw sterkste kant als fotografe? En waar ben je juist onzeker over?

Als kunstenaar kun je sowieso niet zonder je onzekerheid denk ik. Het houdt je scherp en zorgt voor introspectie. Ik twijfelde vroeger sterk aan alles wat ik maakte, en nog steeds vraag ik me bij elke nieuwe serie af: is dit beter dan mijn oude werk? Ben ik vernieuwend? Wat wordt mijn volgende stap? Maar ik vertrouw nu ook veel op mijn intuïtie tijdens het maken. Zolang je dat doet, kun je niet echt de mist in gaan.

Jouw werk doet me denken aan Viviane Sassen. De mode is niet het uitgangspunt, maar het idee, de vorm of het gevoel. Wat vindt je zelf van de huidige modefotografie?

Dank voor het mooie compliment! Ik merk zelf dat ik op dit moment steeds meer behoefte heb aan werk maken wat minder vluchtig is. Naast opdrachtwerk ben ik nu al bijna een jaar bezig met een film, een bijzonder project, wat eindelijk bijna af is en hopelijk weer nieuwe deuren zal openen.

Wat is jouw droom?

Ik word het meest gelukkig op een rustige plek, weg van de stad. Een boerderij ergens in een bos met een grote hond, en een man die hout hakt en een kampvuur maakt. En een campervan om overal heen te kunnen rijden. Of een wit huis op een berg in Spanje met olijfbomen. Juist de afwisseling lijkt me fijn. Onderweg schiet ik foto’s die ik vervolgens verkoop, en ik ben visual director voor films. Oh, en het is altijd lente.

Wat zou jij aan onze lezers willen meegeven?

Ik herinner mij zelf vaak aan deze quote: ‘Men lijdt dikwijls het meest door het lijden wat hij vreest’

Website Anouk

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Word abonnee

Kiekie krant is onderdeel van:

Fotolab Kiekie

Kiekie partners:

Meer informatie

FOTOLABKIEKIE
Openingstijden
maandag t/m vrijdag
van 09:00 tot 17:30 uur

Jan Evertsenstraat 79
1057 BR Amsterdam
+31(0)206830464
amsterdam@fotolabkiekie.com

Disclaimer
Algemene voorwaarden
Content Copyright ©2016
Fotolab Kiekie Webdesign: LEFHEBBERS