Home » Geen categorie » David Hup – Nieuwsgierige bezoekers

David Hup – Nieuwsgierige bezoekers

David Hup heeft dit jaar met zijn foto ‘Nieuwsgierige bezoekers’ de derde prijs gewonnen bij de Zilveren Camera in de categorie ‘natuur en wetenschap enkel’. De foto is geschoten tijdens zijn avontuur met vriend Michiel van Noppen in Roemenie.

“De eerste keer dat ik op het verhaal van de beer stuitte was tijdens mijn reis met filmmaker Jeffrey van Houten, op zoek naar de steenarend hoorde we steeds verhalen over dat beren wel eens vanuit de bergen naar nabijgelegen dorpjes afdwaalde op zoek naar voedsel. Twee weken hebben we rondgereisd, ontzettend mooie avonturen beleefd maar helaas bleef de ontmoeting met de beer achterwege. Het bleef me achtervolgen, de gedachte dat er zulke grote carnivoren op slechts drie uurtjes vliegen van Nederland rondliepen en voor serieuze conflicten zorgde.”

Beren kijken is een begrip geworden in Roemenië en trekt veel aandacht van nationale (en internationale) toeristen.

“Een jaar na dato vroeg een andere vriend, Michiel van Noppen, me mee naar Roemenië om de Karpatische bergen te ontdekken. Tijdens het plannen en researchen van de ‘vakantie’ kwam ik exact dezelfde verhalen tegen over beren die in dorpen op zoek gaan naar eten. Wat ik niet wist, is dat de relatie tussen mens en beer al mijn verwachtingen zou overstijgen.

Eenmaal aangekomen in Roemenië verbaasde de sfeer van het land mij al meteen, een aparte mix van mediterraanse invloeden en overblijfselen van het communistisch regime. Dit in combinatie met de rauwe natuur die ik hier aantrof en de eerste ontmoeting met een beer bij een vuilnisbak, heeft de basis gelegd van mijn fascinatie voor Roemenië en het verhaal over beren.”

Ook de jeugd hult zich in berenhuiden tijdens het berenfestival. Elk jaar wordt er tijdens het winterfestival: “Ursul” de beren vereerd. Dit wordt gedaan om het land te zuiveren en de boze geesten weg te jagen.

“De tweede keer dat ik naar Roemenië ging was met het doel om meer te ontdekken over het verhaal waar ik het voorgaande jaar op gestuit was, zo concretiseerde langzamerhand het verhaal. In mijn verhaal en het beeld dat ik maak wil ik geen oordeel hangen aan hetgeen er gebeurd maar slechts een documenterende rol in nemen. Thuis van de tweede trip, en duizenden foto’s rijker zag ik bij het selecteren van beeld dat ik maar één kant van het verhaal heb laten zien; overlast. Dit is wat mij als eerste opviel, maar het verhaal gaat veel dieper. Niet alleen is het overlast, het is te herleiden naar beleidsvoering, restanten van een regime, cultuur, natuurconservatie, illegale boskap, commerciële jacht en ga zo maar door. Ik vond het niet gerechtvaardigd om alleen dit aspect te laten zien en besloot verder te gaan met het onderwerp.

Kerst 2020 heb ik de jaarlijkse wintertradities bezocht waarin duizenden Roemenen gehuld in berenhuiden door de straten van Moldova al dansend de kwade geesten van het oude jaar wegjagen. Beelden op internet gaven me een indruk van de activiteiten rondom deze wintertradities maar de toewijding waarmee inwoners van de regio Moldova deze traditie uitvoeren overviel me. Het deed me denken aan de oranjegekte die door heel Nederland woekert in April.”

De troep uit het dorpje Darmanesti treedt op tijdens het jaarlijkse festival in Comanesti.

“Samen met Michiel hebben we in maart 2020 het Fonds voor Bijzondere Journalistieke Projecten aangeschreven en zij hebben ervoor gezorgd dat we 6 weken naar Roemenië konden in de zomer van 2020 om aan dit verhaal te werken. Ondanks dat Corona zich ondertussen gevestigd had in Europa besloten we toch te gaan. En nu, na 4 keer in Roemenië te zijn geweest, er in totaal zo’n twee maanden te hebben gespendeerd, voelt het verhaal nog als onvolledig. Dit jaar gaan Michiel en ik weer heen.

Dit keer hebben we één heel duidelijk voornemen; we kopen berenspray. De bizarre ontmoetingen die we hebben gehad met beren zijn achteraf toch gevaarlijker geweest dan we ter plekke dachten. Ondertussen kan ik mezelf een connaisseur noemen in het benaderen van beren maar als een beer zich bedreigt voelt kan deze gevaarlijk uit de hoek komen. De nacht dat een moeder met twee welpen werd opgejaagd door een groep van 15 dronken pubers zal me altijd bijblijven. Ik dacht echt: nu ga ik het meemaken.

De drang om dit verhaal te vertellen komt uit de fascinatie hoe wij als mens omgaan met natuur. Al jaren maak ik werk over natuur die meer voor de hand is; duiven, meeuwen etc. Vaak staat het natuur-mens conflict centraal maar probeer ik daar iets te ontbloten wat niet over het dier gaat, maar over ons.”

Portret van een groot vrouwtje in haar natuurlijke habitat.

“Roemenië beschikt over het laatste stukje echt wildernis van Europa, waar nog oerbossen te vinden zijn. In Nederland is inmiddels ongeveer geen een struik onbeheerd en hier heb ik wel mijn vraagtekens bij. Waarom moeten wij hier de natuur dusdanig onder controle hebben? Met mijn werk hoop ik te laten hoe wij als mens met natuur omgaan. De boodschap die er uit mijn werk onttrokken wordt wil ik niet sturen, al hoop ik stiekem wel dat ik bijdraag aan een wereld waarin coëxistentie tussen mens en dier de realiteit is.”

Deze publicatie is tot stand gekomen met steun van het Fonds Bijzondere Journalistieke Projecten (www.fondsbjp.nl)

huphotos

 

 

Daantje Bons – Bare Emotions

8 april 2021

Bij Daantje Bons staat de vrouw in al haar pracht en glorie centraal. Dit giet ze in een kleurrijke, grafische vorm en creëert hierdoor sterke...

Lees verder
Meer informatie

FOTOLABKIEKIE
Openingstijden
maandag t/m vrijdag
van 09:00 tot 17:30 uur

Jan Evertsenstraat 79
1057 BR Amsterdam
+31(0)206830464
amsterdam@fotolabkiekie.com

Disclaimer
Algemene voorwaarden
Privacy verklaring
Content Copyright ©2020
Fotolab Kiekie Webdesign: LEFHEBBERS