Home » Geen categorie » De nacht in met Kirsten van Santen

De nacht in met Kirsten van Santen

 Kirsten van Santen (28) fotografeert op alle grote festivals, maakt portretten en social media content. Al meer dan zes jaar maakt Kirsten het dag- en nachtleven van Amsterdam van dichtbij mee. Ze leerde zichzelf fotograferen. Haar stijl kenmerkt zich doordat zij waardevolle momenten op beeld vast weet te leggen als een levende herinnering. Ik vroeg Kirsten wat zij het liefst fotografeert én naar het achtergrondverhaal van de cover van Kiekie 29.


Wanneer ben je met fotografie begonnen?

“Ik ben begonnen met fotograferen in 2013. Ik was toen 21 jaar en was net gestopt met mijn studie aan de Gerrit Rietveld academie omdat het kunstenaarsbestaan niets voor mij was. Ik wilde liever vastleggen wat om mij heen gebeurde of journaliste worden.”

Hoe ben je het nachtleven van Amsterdam ingerold?

“Ik studeerde Nederlandse taal en cultuur aan de Universiteit. Hoewel ik het erg leuk vond om mij te verdiepen in poëzie en literatuur, verveelde de manier van studeren mij enorm. In de Regulierdwarsstraat opende Club NYX en met een groepje gaven wij daar een feest: Sjaniekwa. Ik vond het zelf fantastisch om na een nacht feesten een vette foto van mezelf terug te zien op Facebook en keek ook altijd best op tegen die club fotografen. Dit was mijn kans! Na een aantal keer fotograferen werd ik voor club AIR gevraagd als vaste fotograaf en doordat mijn naam bij
alle foto’s stond en omdat ik super sociaal was werd ik snel voor heel veel feesten gevraagd. Binnen een jaar stond ik in alle clubs, soms zes nachten per week!”

Hoe ga je om met de meestal slechte lichtomstandigheden in clubs?

“Toen ik net begon met fotograferen was het cool om met een lage sluitertijd zo veel mogelijk lichtstrepen en beweging in de foto’s vast te leggen. Ik had nog weinig kennis van mijn techniek en daardoor kon ik extra creatief zijn. Ik keek veel naar foto’s en zocht dan online op hoe je bepaalde dingen kon bereiken. Tijdens mijn opdrachten in club AIR had ik veel tijd om te experimenteren. Mijn opdrachtgever vond die creativiteit juist leuk en vernieuwend. Ik probeerde elk weekend van alles uit en combineerde verschillende instellingen om tot de beste serie te komen. Ik vroeg elke week wat mensen van mijn foto’s vonden. Ik dacht dan na over de tips en als ik me hierin kon vinden nam ik het mee als leermoment. Mijn licht instellingen zijn dus nooit hetzelfde! Elke situatie, elk licht, elke emotie en persoon die je vast wilt leggen vraagt om een andere instelling. Ook is het handig om kennis te maken met de lichtman. Als ik mooie overzicht foto’s wil maken wanneer alle handen in de lucht zijn is het wel zo fijn dat de lichtman meewerkt en niet net een rookgordijn aanzet.”

“Het nachtleven blijft een hele vrije omgeving waar mensen allemaal de dag loslaten om op hun eigen manier te ontspannen. Creatieve mensen, nachtvlinders. Dit vastleggen is super leuk!”


Wil je altijd events blijven vastleggen of denk je ook na over andere richtingen binnen de fotografie?

“Ik fotografeer nu nog maar weinig in het nachtleven. Ik heb dit ruim zes jaar en soms meer dan vier keer per week gedaan. Inmiddels maak ik veel portretten of documenteer ik kleinschalige events overdag. Ik probeer nog één keer per maand een cool feest vast te leggen. Het nachtleven blijft een hele vrije omgeving waar mensen allemaal de dag loslaten om op hun eigen manier te ontspannen. Creatieve mensen, nachtvlinders. Dit vastleggen is super leuk! Als fotograaf ben je ook heel vrij, als je maar een bepaalde sfeer in je serie weet neer te zetten. Als ik naar een feest ga zonder camera weet ik soms niet zo goed wat ik moet doen. Dat klinkt misschien gek, maar ik zie dan overal foto’s die ik niet kan vastleggen. Er zijn festivals die ik bezoek waar ik nooit een opdracht voor wilde aannemen zoals Bungalup. Ik wilde hier echt het feest beleven zonder camera. Als ik ergens foto’s heb gemaakt kan ik daarna moeilijk genieten
zonder camera.”

Heb je moeite met de vaak late tijden waarop je aan het werk bent?

“Soms zit je wel eens heel lekker op de bank een serie te kijken en wil je niet nog tot heel laat in de nacht in een club of tijdens een event met je camera lopen. Ik vind het verder niet erg om op late tijden te werken. Het maakt het wel lastig om met je vrienden af te spreken. Wanneer zij klaar zijn met hun baan begint die van jou pas. Als zij weekend hebben ben jij aan het werk.”

Wat is het mooiste wat je ooit hebt meegemaakt tijdens je werk?

“Ik zou onmogelijk één ding kunnen kiezen, omdat ik mijn werk echt dagelijks super leuk vind, maar recent ben ik voor een festival van ‘Just Diggit’ naar Tanzania geweest. Ik mocht hier de hele week het festival en de sfeer hieromheen vastleggen. Dit vond ik zo bijzonder! Een hele andere cultuur ver van huis, waar ik hetzelfde werk kon doen als in Nederland. Bijzonder om te zien dat je als festivalfotograaf uit Amsterdam ineens in Tanzania staat.”

“Een foto is niets zonder een bepaalde emotie. Het moet iets in iemand losmaken door gebruik van kleur en compositie. Ik houd niet van perfectie. Het mag bewegen.”


Wat moet een goede/geslaagde foto voor jou bevatten?

“Een foto is niets zonder een bepaalde emotie. Het moet iets in iemand losmaken door gebruik van kleur en compositie. Ik houd niet van perfectie. Het mag bewegen. Ook houd ik van veel kleur in mijn werk en een bepaalde mysterie, al is het soms alleen in iemand zijn ogen te zien. Daarnaast vind ik het belangrijk dat je naar een foto kijkt en direct het gevoel hebt dat je een herinnering ziet. Een klein intiem moment tussen twee festivalbezoekers die helemaal uit hun dak gaan of het moment dat ‘the beat drops’ en alle handen – inclusief die van de organisatoren en dj’s – in de lucht pieken. Dát zijn voor mij de aller beste foto’s. Je voelt dan echt dat muziek verbindt.”

Wat is je allermooiste foto ooit gemaakt en kun je deze toelichten?

“Ik kan niet één allermooiste foto ooit kiezen, maar wel van het jaar 2019. Dit beeld was voor mij de weergave van een spannende week rondom het festival ‘The Raindance Project’ in Tanzania. Mensen moesten uit de omgeving van ver komen lopen in Afrika om bij dit gratis festival te zijn. Aan het einde ging het zo gigantisch los! [zie cover red.] Ik heb nog nooit zoveel energie, zweet en emotie gezien op een festival als hier.”

Wat zijn jouw plannen voor de toekomst?

“Ik hoop op nog veel meer toffe opdrachten in binnen- en buitenland. Ik kijk graag van dag tot dag wat ik nog leuk vind om te doen. Als er aanbiedingen komen, nieuwe kansen, dan kijk ik op dat moment of dat binnen mijn leven past en doe ik er wat mee! Daarnaast zou ik graag beginnende, jonge fotografen helpen om zich staande te houden binnen deze wereld. Dat doe ik altijd al, maar misschien in de toekomst op een wat professionelere manier.”

Dit interview is ook te lezen in Kiekie no.29 The Music Issue

kirstenvansanten.com
@bykirstenvansante

 

From the archives X Kees Rijken

27 mei 2020

In onze wekelijkse serie From The Archives verteld een fotograaf het achtergrond verhaal van zijn of haar favoriete foto. Deze week: Kees...

Lees verder
Meer informatie

FOTOLABKIEKIE
Openingstijden
maandag t/m vrijdag
van 09:00 tot 17:30 uur

Jan Evertsenstraat 79
1057 BR Amsterdam
+31(0)206830464
amsterdam@fotolabkiekie.com

Disclaimer
Algemene voorwaarden
Privacy verklaring
Content Copyright ©2020
Fotolab Kiekie Webdesign: LEFHEBBERS