Home » Geen categorie » Via een omweg naar het eindexamen: Daphne van de Velde

Via een omweg naar het eindexamen: Daphne van de Velde

Dat afstuderen op zichzelf al veel werk is weten we, maar wat als er een pandemie om de hoek komt kijken. Wat doe je dan en wat voor effect heeft dat op het proces? We hebben de vragen voorgelegd aan een paar eindexamen leerlingen. Deze week: Daphne van de Velde

Hoe ben je met fotografie begonnen?

“Zolang ik me kan herinneren denk ik in beeld. De dingen die ik mee maak en waar ik me over verwonder, vertaal ik bewust en onbewust in scenes. Ik heb een dans verleden en ik heb architectuur gestudeerd aan de Academie van Bouwkunst. De interesse voor het lichaam als gebouw is daar denk ik ontstaan. Ik onderzoek de grens als overgangszone tussen binnen en buiten met de huid als metafoor. De huid die ontmoet, fysiek reageert, beschermt en isoleert.

Ik vervolgde mijn opleiding aan ArtEZ, Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem, daar ben ik afgestudeerd met fotografie en ervaringsinstallaties. Mijn interesse heeft altijd gelegen in het verschil in gedragingen van mensen in het openbaar en in hun privéruimte. Dat verschil probeer ik in mijn werk te laten voelen.

Een aantal jaren geleden besloot ik om toch ook nog een opleiding te doen die helemaal op fotografie gericht is. Dat werd de Fotoacademie in Amsterdam. In mei zou ik gaan afstuderen, maar door de huidige omstandigheden moeten we kijken of het in oktober door kan gaan. Ik werk niet alleen met het medium fotografie, in mijn werk combineer ik fotografie, performance, film en installaties.

Ik bepaal per werk welk medium het best zal werken om het fysiek voelbaar te maken. In mijn werk is het element tijd daarom vaak van groot belang. Daarom kan ik niet altijd alleen maar uit de voeten met fotografie. Ik zie de foto als een papieren huid. In een installatie kan ik het beeld indringender maken en onder de huid laten kruipen, zodat de toeschouwer er van meerdere hoeken naar kan kijken, zodat het wat meer een ervaring wordt.”

“Hoe geef je jezelf vorm te midden van de universele mal die zich, als norm en standaard, overal aan je opdringt.”

Hoe ziet afstuderen er in deze tijden uit?

“Dat mijn examen door het virus niet doorging voelde heel raar. Alsof je naar de eindstreep rent, en net voor het einde haalt iemand hem weg. Ik was daardoor een beetje in een gat gevallen. Het was enorm druk om al het werk af te krijgen voor de expo en mijn boek, en ineens was het niet meer nodig. Net als iedereen zat ik ineens verdwaasd in mijn huis, ik kon het werk niet meer exposeren.

Gelukkig werd ik toen genomineerd voor de DuPho SO-studentenprijs 2020, een selectie van Nederlandse fotografie 2020 en werd ik als winnaar uitgeroepen van de Open Call ‘Alone, Together’ van Studio Uncoated en ArtConnect In Berlijn. Nu wordt het werk toch online geëxposeerd.”

Waar gaat je afstudeerproject over en hoe ben je te werk gegaan?

“De titel van het project waar ik mee wilde gaan afstuderen is ‘Worry About Moisture Escaping The Fruit’. Het werk gaat over het maakbare lichaam in de hedendaagse werkelijkheid.
We zijn zo dun als een scherm geworden. Hoe geef je jezelf vorm te midden van de universele mal die zich, als norm en standaard, overal aan je opdringt. Oppervlakkige verwerking van informatie maakt een groot deel uit van deze tijd, het tijdperk van het lege omhulsel.

Het lichaam wordt beeld en het beeld wordt lichaam. Ik vervorm het platte vlak van de foto en grijp in totdat er een kwetsbare, ruïneachtige sculptuur is ontstaan; een soort gevangenis van holtes. Ik fotografeer een lichaam of een huid op een grens(gebied). Het gaat mij om het moment van spanning tussen binnen en buiten. Ik wil het moment van grensoverschrijding vast leggen, of van een balans die doorslaat. Dan start mijn experimentele fase. Ik probeer van alles uit zonder te weten hoe het uiteindelijk zal eindigen, want dan wordt het voor mij te saai.

Ik breng fysieke reacties aan. Je kan denken aan zweten, vallen, omhelzen, crushen of rood worden. Tegen de grens aan of grensoverschrijdend, om het fysiek voelbaar te maken. Ik wil het eerlijke lichaam laten zien, met zijn persoonlijke struggle. Het mag best een beetje choqueren. Misschien dat mensen dan wat meer over het gebruik van hun eigen omhulsel gaan nadenken.”

“De huid die ontmoet, fysiek reageert, beschermt en isoleert.”

Is er iets veranderd in je proces door corona?

“Eigenlijk is er niet zoveel veranderd. Ik vind het thuis zitten niet erg, ik heb het altijd al fijn gevonden om in mijn eigen ruimte te zijn. Ik ben eigenlijk zelfs wel blij dat ik niet hoef af te spreken en dat het wat minder druk is overal. Nu kom ik wel toe aan het lezen van de boeken die ik steeds al wilde lezen voor mijn onderzoek. Maar onderliggend voel ik ook het onheilspellende van de situatie, het is voor veel mensen een grote ellende. Ik merk ook dat ik nog steeds een beetje aan het vliegen ben daardoor.”

Wat is de grootste les die je hebt geleerd op de academie?

“De academie in Amsterdam heeft me geleerd om niet meer bezig te zijn met wat anderen van mijn werk vinden. Daardoor kan ik nu autonoom en oorspronkelijk werken.”

daphnevandevelde.nl

From the archives X Elmer de Haas

8 juli 2020

In onze wekelijkse serie From The Archives vertelt een fotograaf het achtergrond verhaal van zijn of haar favoriete foto. Deze week: Elmer de...

Lees verder
Meer informatie

FOTOLABKIEKIE
Openingstijden
maandag t/m vrijdag
van 09:00 tot 17:30 uur

Jan Evertsenstraat 79
1057 BR Amsterdam
+31(0)206830464
amsterdam@fotolabkiekie.com

Disclaimer
Algemene voorwaarden
Privacy verklaring
Content Copyright ©2020
Fotolab Kiekie Webdesign: LEFHEBBERS