Home » Geen categorie » Rosalie van der Does – Opslag Verliefd

Rosalie van der Does – Opslag Verliefd

Rosalie van der Does ziet zichzelf als een soort antropoloog die het fotografisch medium gebruikt om patronen te laten zien in menselijk gedrag. Haar fotografisch werk bestaat uit fotoseries die dagelijkse herkenbare onderwerpen laten zien. Eén beeld is voor haar niet genoeg. Het verhaal wordt pas verteld in een reeks foto’s, waarin overeenkomsten en verschillen ontdekt kunnen worden.

Hoe is de liefde voor fotografie ontstaan?

“Voor mij is de fotografie een middel om onderwerpen van hetzelfde soort vast te leggen en bij elkaar te brengen. De interesse voor verzamelen bracht mij zo bij de liefde voor de fotografie.

Ik ben altijd al een creatieveling geweest en had op basis- en middelbare school weinig interesse in andere vakken dan knutselen, tekenen en handvaardigheid. Dat was ook het enige waar ik goed in was. Daarnaast had ik altijd wel een verzameling om te onderhouden en deed ik mee aan alle ‘rages’ op school zoals het verzamelen van knikkers en dergelijke. Ook vond ik het fijn om spulletjes te sorteren, bijvoorbeeld op kleur.

Toen ik op mijn 13e een camera kreeg en alles om mij heen begon te fotograferen wist ik precies wat ik na de middelbare school wilde gaan studeren. Op de Nederlandse Academie voor Beeldcreatie (voorheen Fotovakschool) kwam ik er achter dat mijn interesse voor verzamelen en het vastleggen ervan, te combineren was. In 2020 ben ik daar cum laude afgestudeerd.”

Waar gaat je laatste werk over?

“Mijn meest recente werk is mijn afstudeerproject, dat ik ook nu nog aan het uitbreiden ben. De fotoserie heet Opslag verliefd en gaat over de Nederlandse garagebox. Aan het begin van het project stelde ik mijzelf de vraag: wat doen mensen met hun garagebox als er geen auto meer in wordt gezet?

Die vraag ontstond vanuit een nieuwsgierigheid naar wat er zich achter die grote deuren bevond die door heel Nederland te vinden zijn. Toen ik tijdens mijn stage een keer bij iemand in de garage was, dacht ik: ‘’Wow, dit is ècht zo’n typische plek. Een plek waar je niet snel komt als je bij mensen op bezoek bent, maar waar wel heel veel verhalen te vinden zijn.’’ Garageboxen zijn gebouwd in de naoorlogse jaren speciaal om de auto in te parkeren maar veel mensen doen dat niet meer. Omdat de deuren bijna altijd gesloten zijn als je er langsloopt, ben ik op zoek gegaan naar mensen die de deuren voor mij wilden openen.

Je kunt zeggen dat ik een verzameling van garageboxen heb gemaakt: inmiddels heb ik meer dan 30 garages gefotografeerd en ga ik de foto’s dit jaar bundelen in een prachtig fotoboek. Daarin vind je de foto’s van de garages maar ook foto’s van voorwerpen die ik daar ben tegengekomen en de verhalen die daarachter schuilgaan.”

“Ik heb een enorme interesse in menselijk gedrag. Daarbij fotografeer ik onderwerpen die zó gewoon zijn dat je ze eigenlijk niet meer ziet, of niet echt bewust van bent”

Hoe zou je je stijl omschrijven?

“Ik heb een enorme interesse in menselijk gedrag. Daarbij fotografeer ik onderwerpen die zó gewoon zijn dat je ze eigenlijk niet meer ziet, of niet echt bewust van bent: garageboxen, niezende mensen en het inpakken van de auto bij de IKEA. Ik verzamel deze onderwerpen in fotoseries zodat je tussen de individuele foto’s overeenkomsten en verschillen kunt zien. Ik volg een conceptuele aanpak waarbij ik iedere foto binnen een serie op dezelfde manier maak.

Daarnaast probeer ik niet te dichtbij te komen: mijn werk gaat over hoe de niezende mens eruit ziet, en dus niet over de persoon die niest. Het gaat over hoe de mens omgaat met spullen, niet wat de buurman allemaal koopt. De series zijn observerend, documentair en met een knipoog. Soms kritisch, maar veelal herkenbaar en alledaags.”

Wie of wat is je grootste inspiratiebron?

“Vooral onderwerpen in het dagelijks leven. Als ik ergens ben en moet wachten of tijd overhoud, maak ik van die gelegenheid gebruik om alles om mij heen te observeren en laat ik me inspireren tot nieuwe ideeën. Zo is eigenlijk al mijn werk tot nu toe ontstaan. Ik denk in fotoseries. Zo ging dat ook bij de IKEA-serie. Pas als je meer van hetzelfde bij elkaar zet, krijgt het betekenis: leg jouw schoolfoto’s eens naast elkaar, dan zie je jezelf per jaar veranderen. Of bedenk je eens hoe het eruit zal zien als je tien foto’s van de inhoud van verschillende koelkasten bij elkaar gaat zetten.

Toen ik ontdekte dat deze series fotografische typologieën worden genoemd, kreeg mijn werkwijze een naam en begreep ik waar ik naartoe wilde met mijn fotografie. Ik heb mezelf daarna verdiept in deze manier van werken door er mijn scriptie over te schrijven.

Een goed voorbeeld van dit soort werk is het werk van de fotografen Bernd en Hilla Becher. Zij hebben eigenlijk de fotografische typologieën tot kunst gemaakt. Zij verzamelden decennia lang Duitse industriële architectuur, bijvoorbeeld watertorens en plaatsten deze in een grid bij elkaar. Doordat hun onderwerpen nu niet meer bestaan, hebben zij eigenlijk een soort catalogus gecreëerd. Een prachtig historisch document waar verschillende mensen weer op voort kunnen borduren, zoals architecten en historici.”

“Het mooiste wat mij kan gebeuren als fotograaf is dat ik mijn kijk op de wereld kan inzetten en daarvan kan leven.”

Wat zijn je plannen voor de toekomst? 

“Het mooiste wat mij kan gebeuren als fotograaf is dat ik mijn kijk op de wereld kan inzetten en daarvan kan leven. Dat ik mijn manier van werken – het maken van fotografische typologieën – in opdracht mag doen voor organisaties en bedrijven. Dat ik het fotografisch medium in kan zetten om van betekenis te zijn. Deze manier van werken heeft een wetenschappelijke achtergrond: vaak snappen we dingen pas als we ze zien en hebben geordend. En daarmee kun je binnen veel vakgebieden terecht.

Daarnaast zou het echt een eer zijn als ik op een gegeven moment in mijn carrière mijn oeuvre zou kunnen tentoonstellen in een museum. Maar dat is iets voor op de lange termijn. Voor nu ga ik eerst hard aan de slag om mijn eerste fotoboek te realiseren! “

Eind april begint Rosalie met de crowdfunding voor haar boek “Opslag Verliefd”. Dus hou haar website en instagram in de gaten!

www.rosalievanderdoes.nl

Daantje Bons – Bare Emotions

8 april 2021

Bij Daantje Bons staat de vrouw in al haar pracht en glorie centraal. Dit giet ze in een kleurrijke, grafische vorm en creëert hierdoor sterke...

Lees verder
Meer informatie

FOTOLABKIEKIE
Openingstijden
maandag t/m vrijdag
van 09:00 tot 17:30 uur

Jan Evertsenstraat 79
1057 BR Amsterdam
+31(0)206830464
amsterdam@fotolabkiekie.com

Disclaimer
Algemene voorwaarden
Privacy verklaring
Content Copyright ©2020
Fotolab Kiekie Webdesign: LEFHEBBERS