Home » Geen categorie » Via een omweg naar het eindexamen met Lois Notebaart

Via een omweg naar het eindexamen met Lois Notebaart

Dat afstuderen op zichzelf al veel werk is weten we, maar wat als er een pandemie om de hoek komt kijken. Wat doe je dan en wat voor effect heeft dat op het proces? We hebben de vragen voorgelegd aan een paar eindexamen leerlingen. Deze week: Lois Notebaart

Hoe ben je met fotografie begonnen?

“Ik heb van een vriend van mijn familie een camera gekregen toen ik jong was en ben daar mee begonnen te fotograferen (een oude analoge canonT50). Dat vond ik fantastisch! Later vertelde mijn moeder dat mijn opa een doka had vroeger en heel veel fotografeerde. Met dat idee ben ik verder gegaan en uiteindelijk ook aan de fotoacademie gaan studeren.  Ik merkte dat ik het zo fijn vond om een schets of een gedachte om te toveren in een echt beeld wat je kan uitprinten en vasthouden. Dat gaf zo’n kick dat ik niets liever doe!”

Hoe ziet afstuderen er in deze tijden uit?

“Mijn onderwerp staat een beetje on hold, ik werk het af en toe nog uit (de toekomst van uit de wetenschap geïnitieerd) maar ben ook vele beelden omtrent het corona virus aan het maken, wat me inspireert. Ik heb geluk en heb een studio mogen bouwen in een leeg appartement onder mijn huis in Amsterdam en kan daar helemaal los gaan. En verder wacht ik op een datum vanuit de academie wanneer we mogen afstuderen. Ik heb een beetje tijdsdruk nodig om echt te produceren.

Ik merk trouwens wel dat ik vrij werk maken nu heel fijn vind. Dat deed ik het laatste half jaar aan de academie bijna niet meer omdat je vooral alle tijd kwijt bent aan het organisatorische van een expositie.”

“Daarom probeer ik nu met mijn werk een beeld te creëren wat een beetje schuurt, esthetisch genoeg om te willen blijven kijken maar niet zo fijn dat je het kan plaatsen.”

Waar gaat je afstudeerproject over en hoe ben je te werk gegaan?

“Mijn afstudeer project gaat over de toekomst, geïnitieerd vanuit de wetenschap. Ik merkte dat ik de “toekomst” (in de grootste zin van het woord) eng vond, niet alleen alles waar je als begin twintiger mee worstelt, maar ook grotere problemen zoals het klimaat, de huizenmarkt, een derde wereld oorlog(?!) en een PANDEMIE.

Ik kom uit een vrij wetenschappelijk gezin en toen ik mij ging richten op de innovaties die plaatsvinden in de wetenschap merkte ik dat ik hoop (stom woord) kreeg! Een klein deel van de mensen is zo ontzettend slim! Hierdoor werd ik enthousiast. Door van alles te lezen en mij bezig te houden met de ontwikkelingen ging werk maken heel vanzelf. Waar ik toen achterkwam is dat wanneer ik dit deelde met leeftijdsgenoten er niet altijd zo enthousiast op werd gereageerd als ik had verwacht. Iedereen nam gewoon aan wat ik zei zonder vragen te stellen hoe absurd sommige onderwerpen ook zijn, bijvoorbeeld dat ze mensen willen gaan bouwen die in de ruimte kunnen leven zonder pak. Dit wordt ontworpen via de kennis van prothesen. Maar ook onderwerpen zoals CRISPR, genome editing. Dat is ontzettend interessant, heel erg knap!

Buiten dat het knap is, is het ook eng. Wat voor sociale effecten heeft het als je DNA kan modificeren en wie kunnen dat straks betalen. Betekend dat niet dat de rijkere mensen die dit kunnen betalen nog meer voordelen naar zich toe trekken? Dit soort gesprekken kwamen moeilijk op gang, daarom probeer ik nu met mijn werk een beeld te creëren wat een beetje schuurt, esthetisch genoeg om te willen blijven kijken maar niet zo fijn dat je het kan plaatsen. Alles van de papier keuze tot hoe het uitgeknipt is werkt hier aan mee. Ik wil dat het je aan het denken zet en wil je alles vertellen over de informatie bronnen! Wat zie je, wat vind je? Het maakt me niet uit wat je denkt, maar dat je denkt!”

Is er iets veranderd in je proces door corona?

“Ja deels, sommige onderwerpen lijken minder interessant omdat de wereld nu zo in de greep van de pandemie ligt. Je kan dus wel een heel mooi stuk schrijven en een beeld maken over seks robots en hoe dat te werk gaat maar zo lang het geen stukje van de pandemie (en mogelijk andere) belicht lijkt het misschien niet zo interessant. Ik ben nu voor mezelf aan het onderzoeken of ik dus met al mijn onderwerpen een stukje van corona er bij betrek of juist niet. Hoe lang blijft dit het onderwerp of hebben mensen straks weer heel veel behoefte aan “anything else”.”

“Met houdingen en vormen kan je al heel veel kan vertellen. Daar heb je geen gezicht voor nodig”

Wat is de grootste les die je hebt geleerd op de academie?

“Dat je moet luisteren naar je intuïtie en er achter moet proberen te komen waarom of sinds wanneer je een voorkeur voor iets voelt. Ik fotografeerde bijvoorbeeld altijd het mensenlijk lichaam in gekke houdingen. In elke opdracht zat er wel een soort gekke vorm van het lichaam in. Later realiseerde ik me dat dat kwam doordat ik opgegroeid ben met dans en mijn hele leven heb gedanst en het lichaam daarom heel goed ken en bewonder. De mensen op mijn beelden keken ook vaak weg. Dat komt ook doordat ik vind dat je met houdingen en vormen al heel veel kan vertellen. Daar heb je geen gezicht voor nodig.”

loisnotebaart.nl

Interview Novi Zijlstra

15 oktober 2020

Klaar met je studie, alles zelf doen, de wereld in! Wie zijn de nieuwe lichting fotografen, wat is hun visie en hoe gaan ze te werk? Deze week: Novi...

Lees verder
Meer informatie

FOTOLABKIEKIE
Openingstijden
maandag t/m vrijdag
van 09:00 tot 17:30 uur

Jan Evertsenstraat 79
1057 BR Amsterdam
+31(0)206830464
amsterdam@fotolabkiekie.com

Disclaimer
Algemene voorwaarden
Privacy verklaring
Content Copyright ©2020
Fotolab Kiekie Webdesign: LEFHEBBERS