Home » Geen categorie » Via een omweg naar het eindexamen: Nanouk Prins

Via een omweg naar het eindexamen: Nanouk Prins

Dat afstuderen op zichzelf al veel werk is weten we, maar wat als er een pandemie om de hoek komt kijken. Wat doe je dan en wat voor effect heeft dat op het proces? We hebben de vragen voorgelegd aan een paar eindexamen leerlingen. Deze week: Nanouk Prins

Hoe ben je met fotografie begonnen?

“Ik ben altijd geïnteresseerd geweest in fotografie. In mijn ouderlijk huis hadden we een geïmproviseerde donkere kamer in een kast, waar ik erg door gefascineerd was. Ik had zelf ook een oude camera. Na de middelbare school heb ik even op de Rietveld Academie gezeten, maar uiteindelijk heb ik voor een andere studie gekozen. Ik ben pas weer gaan fotograferen toen ik een tijdje in Beijing woonde. Hier ging ik iedere dag de straat op om foto’s te maken, maar daar bleef het verder bij. Het bleef een sluimerend iets. Ik ging vaak naar exposities, maar het kwam nooit bij me op om zelf iets met fotografie te gaan doen. Op een dag zag ik een foto van Hellen van Meene, waardoor ik dacht…dat wil ik ook. Daarna ben ik actief gaan fotograferen en heb ik me ingeschreven bij de Fotoacademie.”

“28 jaar later wilde ik in zijn plaats naar Portugal gaan om het verhaal te fotograferen dat nooit is geschreven.”

Hoe ziet afstuderen er in deze tijden uit?

“Er was en is nog best veel onzekerheid. Het eindexamen en eindexpositie zijn tot nader order uitgesteld. Waarschijnlijk vinden beiden ergens in het najaar plaats. Het is nog even afwachten of de lessen in de zomer worden hervat en hoe dat er dan uit zal gaan zien.”

Waar gaat je afstudeerproject over en hoe ben je te werk gegaan?

“Ik fotografeer verhalen waar ik door word aangetrokken. Ik maak hierbij gebruik van landschapsfotografie, portretten en soms stills. Dit jaar studeer ik met twee projecten af: ‘Saudade’ en ‘The Letters’.”

The letters

“Dit project gaat over de 30 jarige Emma Hauck, moeder van 2 kinderen. In 1909 werd Emma opgenomen in het psychiatrisch ziekenhuis van Heidelberg in Duitsland. Er werd Schizofrenie vastgesteld. 11 jaar later zal ze in een kliniek in Wiesloch overlijden. Rond die tijd werd er een aangrijpende verzameling brieven gevonden in het archief van het ziekenhuis van Heidelberg. De brieven had Emma obsessief naar haar man Michael geschreven. Elke wanhopige brief is volgeschreven met elkaar overlappende woorden. Soms zo dichtbeschreven dat ze onleesbaar zijn. Sommigen bestaan uit een eindeloos veel herhalingen van “Herzensschatzi komm’, andere alleen uit de smeekbede ‘komm, komm, komm’ die duizenden keren wordt herhaald. De brieven zijn nooit verstuurd.”

Saudade

“De aanleiding voor dit project was een oude camera van mijn vader die ik dit jaar van mijn moeder kreeg. Mijn vader stierf toen ik 15 was. Vlak voor zijn dood gaf hij aan dat hij naar Portugal wilde emigreren om een roman te schrijven. Hij is uiteindelijk nooit in Portugal geweest. 28 jaar later wilde ik in zijn plaats naar Portugal gaan om het verhaal te fotograferen dat nooit is geschreven. Het is een magisch verhaal over verlies, gemis en liefde. Het gaat over een zoektocht naar iets dat nooit heeft plaatsgevonden.”

“Voor beide projecten heb ik een reis gemaakt. Voor ‘The Letters’ heb ik uitgebreid research gedaan voordat ik naar het Zwarte Woud en de kliniek in Heidelberg ben gereden. Saudade was een meer intuïtief project.”

“Het is ook goed om even stil te staan bij alles wat is gemaakt en bij de projecten die ik in de toekomst wil gaan doen.”

Is er iets veranderd in je proces door corona?

“Ja, ik voel me minder vrij om te gaan en staan waar ik wil. Ik kan niet meer zo makkelijk in de auto stappen om ergens te gaan fotograferen. Op zich was het ook goed om even stil te staan bij alles wat is gemaakt en bij de projecten die ik in de toekomst wil gaan doen.”

Wat zijn de grootste lessen die je hebt geleerd op de academie?

“Op de Fotoacademie heb ik op een andere manier leren kijken en mijn eigen stijl kunnen ontwikkelen. Daarnaast denk ik dat ik nu veel meer durf. Ik stap makkelijker op mensen af voor een foto en ben veel meer gaan regelen. Zo heb ik in het eerste jaar een week in een nonnenklooster in Parijs gezeten voor een reportage. Ik ben op plekken geweest waar ik anders niet snel naartoe was gegaan. De academie blijft voor mij een inspirerende omgeving.”

nanoukprins.com

Interacting with Nature

24 januari 2022

LAATSTE WEEK INZENDEN 'Interacting with Nature'🌎 ' '‘Ik benader natuurfotografie vooral ook als kunstvorm. Voor mij is belangrijk hoe de...

Lees verder
Meer informatie

FOTOLABKIEKIE
Openingstijden
maandag t/m vrijdag
van 09:00 tot 17:30 uur

 

Jan Evertsenstraat 79
1057 BR Amsterdam
+31(0)206830464
amsterdam@fotolabkiekie.com

Disclaimer
Algemene voorwaarden
Privacy verklaring
Content Copyright ©2020
Fotolab Kiekie Webdesign: LEFHEBBERS